Anouk schrijft over haar 30 dagen challenge

Lees hieronder de ervaring van Anouk over haar 30 dagen challenge.ย 

Begin mei ben ik gestart met een challenge van 30 dagen. Wat zou ik niet meer doen? Bepaalde snacks niet meer eten (ik had de nare gewoonte ontwikkeld om elke dag chips en/of chocolade te eten en waarbij ik de verpakking voor het gemak als portie aanhield) en ik zou geen eten meer bestellen op rare momenten (omdat een andere nare gewoonte ervoor zorgde dat ik ’s avonds, als ik het huis niet uit kon om te gaan snacken, nog wel eens gewoon maar een pizza thuis liet bezorgen, ondanks dat ik die dag al gewoon een fatsoenlijk avondmaal op had).

Klinkt als een eitje, toch? Ja. en Nee. Ik moest Cold Turkey van mijn lieve coach, dus het eerste weekend, waarin ik een weekend weg had gepland met allemaal lekkers, was wel even een uitdaging. Toch heb ik mezelf de eerste twee weken keurig gedragen. Met hier en daar een kleine dwaling, bleef ik toch keurig op het rechte pad. Na twee weken kwam ik in het nauw. Als een soort van roodkapje dwaalde in niet alleen een beetje van het pad af om een bloemetje te plukken, welnee, ik hing die hele rode cape aan de wilgen en ben in een emotionele bui de bloemetjes buiten gaan zetten. Hoppa, alles van de afgelopen twee weken ingehaald (voor mijn gevoel althans). Hoewel ik (met een figuurlijke kater) het pad wel weer terug vond, bleef ik af en toe van het pad af wankelen de twee weken die volgden. Ik was niet meer zo vastberaden en standvastig als in den beginne.

Was de 30 dagen challenge een succes? Nee. En Ja. Waar ik stiekem van droomde, namelijk een wonderbaarlijk inzicht waardoor ik de rest van mijn leven intens tevreden zou zijn met snacks van rode paprika en vanzelfsprekend een bijbehorend fit lichaam, dat werd ‘m helaas niet. Wel doorbrak ik de vicieuze cirkel van het automatisch kiezen voor slechte snacks en ook die voor het bestellen van voedsel als ik het niet nodig had. Daarbij kwamen wat kleinere inzichten (sommigen al bekend, anderen echt nieuw); ik kies te vaak voor eten als lapmiddel als ik eigenlijk gewoon moet gaan slapen of als ik me onrustig, ontevreden, verdrietig om anderszins emotioneel voel. Ik kan WEL nee zeggen, maar doe het gewoon niet zo vaak, vooral niet tegen mezelf. Als ik heel netjes niet kies voor foute snacks, dan zoek ik alsnog ‘gezonde’ snacks, waardoor ik per saldo nog steeds te veel calorieรซn binnen krijg. Ik kan mij heel erg focussen op gezond, verantwoord en proportioneel binnen de perken eten, maar dan verlies ik de focus en controle op andere zaken in mijn leven en daar kan ik (nog) niet zo goed mee dealen. Eten is echt een ding in mijn leven en dat gaat echt niet binnen 30 dagen opeens ‘goed’ zijn. Ik heb nog een lange weg te gaan.

Het komt er op neer dat ik weer veel geleerd heb in deze 30 dagen. Over mezelf, over mijn omgeving, over mijn relatie met voedsel. Dingen die ik echt niet leuk vind, dingen waar ik nog mee moet leren dealen, maar ook dingen die ik kan accepteren en zelfs dingen waar ik een klein beetje trots op ben.

De volgende stap? Nieuwe challenges! Want daar hou ik van; zichtbare, tastbare perioden waarin een bepaald doel centraal staat. Of ik dat doel nou haal of niet. En hopelijk heb ik dan uiteindelijk opeens zoveel kleine stapjes gezet, dat ik spontaan al voorbij mijn startdoel blijk te zijn…

1 Comment

  • Natascha Posted juni 20, 2018 2:09 pm

    WoW mooi je beschrijving van je struggle. Fijn dat je ook t resultaat kunt zien ondanks dat de chalkenge niet helemaal behaald is. Toch wel super trots op je!

Plaats jouw reactie. Jouw mailadres wordt niet getoond. Verplichte velden zijn gemarkeerd *